Marx metalar dünyası demişti kapitalizmi tanımlarken. Büyük bir eşya yığıntısı. Üretim fazlası, bitmeyen sahip olma arzusu. Filmde ise o meçhul, garpi kahraman #TylerDurden sahip olduklarınız diyordu, size sahip olacak... Çalışıyorsunuz diyordu ve koltuk taksidi ödüyorsunuz. Başka neye yarıyor para. Yarayabiliyor? Çalışıyorsunuz ve vergi, çalışıyorsunuz ve taksitler. Altı gün tatil yapmak için on altı ay borç... Hiç öfke birikmiyor mu peki? Öfke ne olacak peki? O kişisel öfke, sınıfsal öfke. Siz hep Jack'in ya da Ahmet'in ya da Ayşe'nin yorgun safra kesesi olarak mı kalacaksınız? Altı kırk beş vapurunda o paslı sabahlarda hep sancı mı? Hep mi sancı. Tükenmişlik... Palahniuk'un nefis kitabından David Fincher'ın şahesere dönüştürdüğü filmle bu kez muazzam bir seminer. Varlık, mülk, yok olmak, yok etmek, ikizlik, şizofreni, modern yaşam, uygarlık, metrolar, karton kahve bardakları, bitimsiz mailler arasında yazıp eş dosta gönderdiğiniz şiirler, bir şeyler, erkek olmaya çalışan erkekler, kadın olmaya çalışan kadınlar... #FightClub 'ın ilk kuralı onun hakkında hiçbir şey konuşmamaktır. Konuşacağız.